1996 yılında Yurt içi ve yurtdışında genç Türk şeflerinin katıldığı yarışmalar ve bu yarışmaların, kültürün, sistemin ve disiplinin bizim normlarımız ile yorumlanması ve 11 seneye kadar yayılan bu heyecan meyvelerini vermeye basladı.Kim diyebilirdiki veya düşünebilirdiki bir gün sheraton, hilton, marriot gibi markaların baş aşçısı Türk olacak diye evet bu jenarasyon bunu basardi ve layıkıylada yerine getirmeye çalışıyor.Bizlere cok calişmak ve çitayi dahada yukseltmekten baska bir sey düşmüyor.Daha bu baslangıç, gün gelecek istanbulda yabanci sefleri mum ile arayacak hale gelecegiz.

Yönetimler Türk şeflerine güvenmeli, güvenmeli demek kolay tabiki, fakat en büyük iş bizlerde bitiyor. Bu güveni devam ettirmek için kültür seviyemizi şu an olduğundan kat kat yukarılara taşımalıyız,olduğumuz yerde saymamalı, sürekli araştırmalı, kendimize yatırım yaparken işletmelerin çıkarlarını da göz ardı etmemeliyiz.

Türk şefleri dünya standartlarını yakalıyor, kosuyor, artık durmak yok, yürümek yok, koşmak ve heyecanı sürekli kılmak var.Bunlar olurken olumsuz seyler yokmu var tabi, temeli tam öğrenmeden 1 veya 2 sene mutfak usta yardımcısı olarak çalısırken birden kendisini X otelde kısım şefi olarak bulan gençlerimiz yok değil, işte esas tehlike bu.Gelecekte şef olduktan sonra bu şeflerin Türk mutfağına katkısı ne olacak ondan ciddi endişelerim var.Birileri çaba gösterirken düşüncesizce bu çabalaıi harcarsak yazık olur.